Rubenski | Leven in Zweden
52
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-52,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.4,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

Leven in Zweden

Ik droomde altijd over een leven in het Hoge Noorden. Mijn eerste grote liefde was IJsland, maar die stap bleek destijds te groot door de uitgebroken crisis. Noorwegen was te duur, Denemarken leek te veel op Nederland en Finland…tja. ‘Sadly neglected and often ignored’, zong Monty Python al.

 

Zweden lag dus voor de hand: een enorm land, met ruimte, natuur, vriendelijke mensen en mogelijkheden. Na een zoektocht eindigden mijn vriendin en ik in Jämtland, iets ten noorden van het topografische middelpunt van Zweden. Een soort Wilde Westen, waar men op beren jaagt, met -35 graden op de sneeuwscooter naar werk gaat en mensenschuw is. We kochten een oude pastorie in het dorpje Revsund en begonnen – zoals elke rechtgeaarde Nederlander – een bed & breakfast. Een gok, want we wisten niets van toerisme en hadden geen idee of de regio zat te wachten op een stel ondernemende Hollanders.

 

Revsunds Prästgård sloeg aan: gasten waardeerden de ligging van de pastorie (aan een meer), de ruime kamers en onze ontspannen werkwijze. We probeerden zo ‘groen’ mogelijk te zijn: we serveerden lokaal geproduceerd en/of ecologisch eten, hadden tal van dieren op het erf lopen (kippen, hangbuikzwijn, alpaca’s, poezen, konijnen) en schokten de conservatieve Zweden met veganistische alternatieven tijdens ons jaarlijkse zomercafé.

 

Met een 9.1 op Booking.com, regelmatig terugkerende gasten en volgeboekte hoogseizoenen, was ons B&B-project een succes.

 

Maar aan alles komt een eind. Het Zweden-hoofdstuk is afgesloten. Tijd voor nieuwe avonturen.

Wanneer?

2011-2018